Διατροφή για παγκρεατίτιδα

Με την παγκρεατίτιδα, επηρεάζεται ένα σημαντικό μέρος του γαστρεντερικού σωλήνα - το πάγκρεας, το οποίο παράγει ινσουλίνη και πολλά ένζυμα που εμπλέκονται στην πέψη. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η διατροφή παίζει μεγάλο ρόλο στη θεραπεία και την πρόληψη αυτής της ασθένειας. Για την παγκρεατίτιδα, η δίαιτα δεν πρέπει να περιέχει αλκοόλ, μεγάλες ποσότητες λίπους και φυτικές ίνες.

Τι είναι η παγκρεατίτιδα

Η παγκρεατίτιδα είναι μια οξεία ή χρόνια φλεγμονή ενός από τα κύρια όργανα του ενδοκρινικού συστήματος του σώματός μας - του παγκρέατος. Η λειτουργία ολόκληρου του γαστρεντερικού σωλήνα και η διαδικασία της πέψης των τροφών εξαρτώνται από την κανονική λειτουργία αυτού του οργάνου.

Το πάγκρεας βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από το ήπαρ, ακριβώς πίσω από το στομάχι. Εκτελεί πολλές λειτουργίες, η κύρια από τις οποίες είναι η σύνθεση ορμονών, ιδιαίτερα της ινσουλίνης. Παράγει επίσης πεπτικά ένζυμα που εξασφαλίζουν τη διάσπαση και την απορρόφηση των λιπών, των πρωτεϊνών και των υδατανθράκων. Η πέψη της τροφής συμβαίνει υπό την επίδραση του παγκρεατικού χυμού, ο οποίος εισέρχεται απευθείας στο δωδεκαδάκτυλο.

Στην ουσία, η παγκρεατίτιδα είναι η αυτοδηλητηρίαση του παγκρεατικού ιστού από τα ένζυμα που παράγει. Η φλεγμονή ξεκινά με υπερβολική παραγωγή ορισμένων ενζύμων σε συνδυασμό με αυξημένη πίεση στους πόρους του αδένα. Η περίσσεια ενζύμων εισέρχεται στη γενική κυκλοφορία του αίματος, επηρεάζοντας αρνητικά τη λειτουργία του εγκεφάλου, των νεφρών και άλλων εσωτερικών οργάνων.

Αιτίες φλεγμονής του παγκρέατος:

• Κατάχρηση αλκοόλ. Περισσότερες από τις μισές παρατηρήσεις παγκρεατίτιδας σχετίζονται με τακτική κατανάλωση μεγάλων δόσεων αλκοόλ.
• Η παγκρεατίτιδα αναπτύσσεται συχνά με χολολιθίαση, κοιλιακό τραύμα, σχηματισμό κύστεων στους χοληφόρους πόρους και κακοήθεις όγκους στον αδένα.
• Η ασθένεια μπορεί να είναι παρενέργεια από τη λήψη ορισμένων φαρμάκων, όπως τα διουρητικά.

Η ομάδα κινδύνου περιλαμβάνει διαβητικούς, άτομα με άλλες ενδοκρινικές παθολογίες και ηπατίτιδα Β ή C. Μερικές φορές παγκρεατίτιδα αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή μετά από μεταμόσχευση νεφρού.

Πώς επηρεάζει το αλκοόλ τη λειτουργία του παγκρέατος;

Το αλκοόλ διασπάται στον οργανισμό για να σχηματίσει ακεταλδεΰδες, οι οποίες είναι τοξικές για τον άνθρωπο. Τα παγκρεατικά κύτταρα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στις επιβλαβείς επιδράσεις τους. Επιπλέον, η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει σπασμούς και στένωση των παγκρεατικών πόρων, γεγονός που οδηγεί στη συσσώρευση παγκρεατικού χυμού σε αυτό. Ως αποτέλεσμα, τα πεπτικά ένζυμα αρχίζουν να επεξεργάζονται τον ίδιο τον αδένα, προκαλώντας φλεγμονή. Με τον καιρό, εάν η νόσος δεν αντιμετωπιστεί, τα κύτταρα του αδένα πεθαίνουν (παγκρεατική νέκρωση) και αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό, το όργανο χάνει την ικανότητα να λειτουργεί όπως πριν.

Τύποι παγκρεατίτιδας

Η πιο γενική ταξινόμηση της παγκρεατίτιδας βασίζεται στη φύση της νόσου: οξεία προσβολή ή παρατεταμένη χρόνια παγκρεατίτιδα με περιοδικές υποτροπές. Οι δύο μορφές διαφέρουν ως προς τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων και απαιτούν διαφορετικές προσεγγίσεις θεραπείας.

Οξεία παγκρεατίτιδα

Η φλεγμονώδης διαδικασία στην οξεία παγκρεατίτιδα αναπτύσσεται πολύ γρήγορα και συνοδεύεται πάντα από έντονο πόνο. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ασθένεια εμφανίζεται λόγω κατάχρησης αλκοόλ ή μετά από κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων λιπαρών τροφών. Μερικές φορές μια έξαρση προηγείται επίθεση οξέος ηπατικού κολικού.

Συμπτώματα οξείας παγκρεατίτιδας:

• Έντονος πόνος στο αριστερό υποχόνδριο, που ακτινοβολεί σε άλλα όργανα. Η επώδυνη επίθεση διαρκεί περίπου μισή ώρα έως μία ώρα. Ο πόνος γίνεται ιδιαίτερα αισθητός όταν ξαπλώνετε ανάσκελα. Η επίθεση εντείνεται μετά την κατανάλωση φαγητού, ιδιαίτερα τηγανητού και πικάντικου φαγητού, και τυχόν αλκοολούχων ποτών.
• Έμετος, συχνά ανεξέλεγκτος με πρόσμιξη χολής και πικρή γεύση. Συνεχής ναυτία που δεν υποχωρεί μετά από εμετό.
• Χαμηλός ή υψηλός πυρετός.
• Μερικές φορές, λόγω παραβίασης της εκροής της χολής, παρατηρείται κιτρίνισμα των λευκών των ματιών, πολύ σπάνια - μια κίτρινη απόχρωση στο δέρμα.
• Σε ορισμένες περιπτώσεις, το σύνδρομο πόνου συνοδεύεται από καούρα και φούσκωμα.

Μια επίθεση οξείας παγκρεατίτιδας απαιτεί άμεση ιατρική φροντίδα. Τα παυσίπονα παρέχουν μόνο προσωρινή ανακούφιση, αλλά δεν επηρεάζουν την αιτία της φλεγμονής. Ελλείψει εξειδικευμένης βοήθειας, ο κίνδυνος σοβαρών επιπλοκών αυξάνεται γρήγορα: μόλυνση σε φλεγμονώδη ιστό, νέκρωση και αποστήματα.

Η σοβαρή οξεία παγκρεατίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε σοκ και πολλαπλή ανεπάρκεια οργάνων.

Χρόνια παγκρεατίτιδα

Εάν, μετά από μια επίθεση οξείας παγκρεατίτιδας, ένα άτομο δεν ακολουθεί τις συστάσεις των γιατρών και συνεχίζει να πίνει αλκοόλ και να τρώει άσχημα, η ασθένεια είναι πολύ πιθανό να εισέλθει στο χρόνιο στάδιο. Η χρόνια παγκρεατίτιδα αναπτύσσεται όταν υπάρχει σημαντική βλάβη στο πάγκρεας κατά το πρώτο επεισόδιο της νόσου.

Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από σταδιακές παθολογικές αλλαγές στη δομή των παγκρεατικών κυττάρων. Με την πάροδο του χρόνου, αρχίζει να χάνει την κύρια λειτουργία του - την παραγωγή ενζύμων που είναι απαραίτητα για την πέψη των τροφίμων. Η εξωκρινική ανεπάρκεια εκδηλώνεται:

• διάρροια,
• φούσκωμα,
• μια αλλαγή στη φύση των περιττωμάτων - αποκτούν κολλώδη σύσταση λόγω της μεγάλης ποσότητας λίπους σε αυτά και ξεπλένονται άσχημα από τους τοίχους της τουαλέτας.

Η χρόνια παγκρεατίτιδα μπορεί να είναι ασυμπτωματική για μεγάλο χρονικό διάστημα: ο οξύς πόνος εμφανίζεται όταν έχουν ήδη εμφανιστεί σημαντικές παθολογικές αλλαγές στο πάγκρεας. Κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης, η χρόνια παγκρεατίτιδα εκδηλώνεται με τα ίδια συμπτώματα όπως η οξεία:

• έντονος πόνος στη ζώνη,
• ναυτία,
• εμετός,
• διαταραχές στην εντερική λειτουργία.

Η διάγνωση γίνεται με βάση το υπερηχογράφημα, την αξονική τομογραφία ή τη μαγνητική τομογραφία. Η εξέταση συνήθως αποκαλύπτει στενούς παγκρεατικούς πόρους λόγω σχηματισμού λίθων σε αυτούς - ασβεστοποιήσεις. Οι τεχνικές υλικού καθιστούν επίσης δυνατό τον εντοπισμό κύστεων στη θέση του ατροφημένου ιστού. Οι εργαστηριακές εξετάσεις αίματος για χρόνια παγκρεατίτιδα δεν είναι πολύ κατατοπιστικές.

Η σημασία των ενζύμων στην πέψη

Η λειτουργία του ανθρώπινου σώματος διασφαλίζεται από ένα πολύπλοκο σύστημα διασυνδεδεμένων και αλληλοεξαρτώμενων βιοχημικών αντιδράσεων. Χάρη σε ειδικές πρωτεϊνικές ενώσεις - ένζυμα ή ένζυμα - όλες αυτές οι αντιδράσεις επιταχύνονται, εξασφαλίζοντας γρήγορο μεταβολισμό. Η δράση των ενζύμων είναι πολύ επιλεκτική: καθένα από αυτά είναι ικανό να ξεκινήσει, να επιταχύνει ή να επιβραδύνει μόνο μία αντίδραση.

Η πεπτική διαδικασία βασίζεται στο έργο των πεπτικών ενζύμων. Το κύριο καθήκον τους είναι να κάνουν τη διαδικασία απορρόφησης ενέργειας γρήγορη και αποτελεσματική. Τα ένζυμα διασπούν τα συστατικά των τροφίμων (πρωτεΐνες, λίπη και υδατάνθρακες) σε ουσίες κατάλληλες για απορρόφηση. Επιπλέον, η ποσότητα των παραγόμενων ενζύμων εξαρτάται από την ποσότητα και την ποιότητα αυτού που καταναλώνεται.

Η πέψη της τροφής ξεκινά από τη στοματική κοιλότητα. Η τροφή, θρυμματισμένη σε μικρά κομμάτια από τα δόντια, αναμιγνύεται με το σάλιο, το οποίο περιέχει το ένζυμο άλφα-αμυλάση. Όσο καλύτερα μασάμε την τροφή, τόσο πιο εύκολο είναι για το ένζυμο των σιελογόνων αδένων να μετατρέψει τα μόρια του αμύλου σε διαλυτά σάκχαρα και να διευκολύνει την περαιτέρω επεξεργασία.

Μετά την αρχική επεξεργασία, η τροφή εισέρχεται στο στομάχι μέσω του οισοφάγου, όπου το γαστρικό ένζυμο πεψίνη και το υδροχλωρικό οξύ αρχίζουν να δρουν. Αυτές οι ουσίες δημιουργούν γαστρικό υγρό, το οποίο:

• παρέχει αντιβακτηριακή προστασία για το σώμα.
• διεγείρει την παραγωγή παγκρεατικών ορμονών.
• ρυθμίζει τη γαστρική κινητικότητα.
• διασπά τα λίπη και εκτελεί μια σειρά από άλλες λειτουργίες.

Εκτός από την πεψίνη, η οποία είναι υπεύθυνη για τη διάσπαση μεγάλων πρωτεϊνικών μορίων, άλλα ένζυμα παράγονται στο στομάχι, για παράδειγμα:

• Η ζελατινάση είναι ένας διαλύτης για το κολλαγόνο, τη ζελατίνη και άλλες πρωτεΐνες του συνδετικού ιστού.
• Η λιπάση είναι ένα ένζυμο που διασπά ορισμένα μόρια λίπους σε λιπαρά οξέα και μονογλυκερίδια.
• χυμοσίνη - ξεκινά τη διαδικασία πέψης της πρωτεΐνης γάλακτος.

Η χολή παίζει σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της πέψης. Περιέχει χολικά οξέα που διεγείρουν την παραγωγή παγκρεατικών εκκρίσεων.

Από το στομάχι, ο βλωμός της τροφής εκκενώνεται στο δωδεκαδάκτυλο, όπου λαμβάνει χώρα η κύρια διαδικασία πέψης της τροφής. Παρέχεται από περισσότερα από 20 παγκρεατικά ένζυμα. Ένζυμα περιέχονται στον παγκρεατικό χυμό, ο οποίος παράγεται από τον αδένα σε όγκο περίπου δύο λίτρων την ημέρα.

Λειτουργίες παγκρεατικών ενζύμων:

• πρωτεάσες - διάσπαση των πρωτεϊνών σε αμινοξέα.
• νουκλεάσες - δρουν στα νουκλεϊκά οξέα του DNA.
• αμυλάση - διασπά το άμυλο σε απλά σάκχαρα.
• λιπάσες - διασπούν τα λίπη σε ανώτερα λιπαρά οξέα και γλυκερίνη.

Η διαδικασία της πέψης ολοκληρώνεται υπό τη δράση των ενζύμων του λεπτού εντέρου και των ωφέλιμων βακτηρίων που ζουν στα έντερα. Τα έντερα απορροφούν επεξεργασμένη τροφή στο σώμα (Εικ. 1).

Όταν η λειτουργία της παραγωγής ενζύμων από τα όργανα του πεπτικού συστήματος, ειδικά το πάγκρεας, διαταράσσεται, ολόκληρο το σώμα γίνεται ανισορροπημένο. Μια τέτοια ανισορροπία συνεπάγεται ναυτία, διάρροια, μετεωρισμό, ακολουθούμενη από αναιμία και εξάντληση.

Τι να παίρνετε με τα γεύματα εάν έχετε ανεπάρκεια παγκρεατικών ενζύμων

Με την παγκρεατίτιδα, η διαδικασία παραγωγής πεπτικών ενζύμων από το πάγκρεας διαταράσσεται, με αποτέλεσμα ένα άτομο να υποφέρει από δυσφορία και πόνο στο στομάχι. Σε αυτή την περίπτωση, μετά από πλήρη εξέταση, μπορεί να συνταγογραφηθεί θεραπεία υποκατάστασης.

Σπουδαίος! Η επίδραση όλων των παρασκευασμάτων ενζύμων ξεκινά 20-30 λεπτά μετά το φαγητό, επομένως πρέπει να τα πίνετε αυστηρά πριν από τα γεύματα στη δοσολογία που σας έχει συνταγογραφήσει ο γιατρός σας!

Η σύγχρονη φαρμακολογία προσφέρει μεγάλο αριθμό διαφορετικών ενζυμικών παρασκευασμάτων ζωικής και φυτικής προέλευσης. Ορισμένα από αυτά στοχεύουν μόνο στην αναπλήρωση της ανεπάρκειας ενός μόνο ενζύμου, για παράδειγμα, ενός ενζύμου που διασπά τη λακτόζη ή τα λίπη. Υπάρχουν επίσης σύνθετοι παράγοντες που συνταγογραφούνται για την ανεπάρκεια πολλών ενζύμων σε διάφορα όργανα του πεπτικού συστήματος.

Γιατί χρειάζεστε δίαιτα για παγκρεατίτιδα;

Στη θεραπεία της παγκρεατίτιδας, η διατροφή δεν παίζει λιγότερο ρόλο από τα φάρμακα. Ο κύριος στόχος της συνταγογραφούμενης δίαιτας είναι η αποκατάσταση των λειτουργιών του παγκρέατος και η ομαλοποίηση της παραγωγής πεπτικών ενζύμων.

Τα προϊόντα που είναι δύσκολο να επεξεργαστούν αυξάνουν το φορτίο στο φλεγμονώδες όργανο. Μετά από ένα πλούσιο γλέντι με λιπαρά τηγανητά, το πάγκρεας αρχίζει να παράγει εντατικά ένζυμα για την πέψη του. Εάν οι αγωγοί του αδένα στενέψουν, ο παγκρεατικός χυμός που παράγεται σε ακραία κατάσταση συσσωρεύεται στον αδένα, επιδεινώνοντας την ανάπτυξη της νόσου - το πάγκρεας που έχει προσβληθεί αρχίζει να αφομοιώνεται.

Τα σήματα ότι ο αδένας λειτουργεί υπερωριακά περιλαμβάνουν:

• βαρύτητα στο στομάχι μετά το φαγητό,
• καούρα,
• ρέψιμο,
• κρίσεις πόνου στο στομάχι.

Φυσικά, το να τηρείς μια αυστηρή δίαιτα όλη την ώρα δεν είναι εύκολο, ειδικά στο σπίτι. Τα άτομα με αυστηρούς διατροφικούς περιορισμούς αναγκάζονται να μαγειρεύουν μόνοι τους χωριστά και να αντιστέκονται στον πειρασμό να φάνε οτιδήποτε τηγανητό ή πικάντικο.

Κανόνες διατροφής Νο. 5: τι μπορείτε και τι δεν μπορείτε να φάτε με την παγκρεατίτιδα

Η δίαιτα για την παγκρεατίτιδα έχει πολλούς περιορισμούς τόσο στα επιτρεπόμενα προϊόντα όσο και στον τρόπο παρασκευής τους. Ειδικά για άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα με το πάγκρεας, ένας από τους ιδρυτές της εγχώριας διαιτολογίας και γαστρεντερολογίας, ο καθηγητής Ι.Ι. Ο Pevzner ανέπτυξε τον διατροφικό πίνακα Νο. 5.

Όμως, πριν εξοικειωθείτε με τις συγκεκριμένες διατάξεις αυτής της δίαιτας, είναι απαραίτητο να λάβετε υπόψη τις γενικές αρχές διατροφής για την παγκρεατίτιδα:

1. πρέπει να τρώτε 5 φορές την ημέρα σε μικρές μερίδες.
2. εξαιρέστε τηγανητά και τουρσί τρόφιμα.
3. στο οξύ στάδιο της νόσου, το φαγητό πρέπει να τεμαχιστεί ή να πολτοποιηθεί.
4. Η ζωική πρωτεΐνη πρέπει να κυριαρχεί στη διατροφή.
5. η ποσότητα λίπους ανά ημέρα δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 50 g.
6. Η ζάχαρη είναι επίσης αυστηρά περιορισμένη - όχι περισσότερο από 30 g την ημέρα.
7. Απαγορεύονται τα τρόφιμα που αυξάνουν τον μετεωρισμό - γλυκά ανθρακούχα ποτά, οποιαδήποτε όσπρια, γλυκά μήλα και σταφύλια, γλυκά αρτοσκευάσματα και μερικά άλλα.
8. Η κατανάλωση αλατιού περιορίζεται στο ελάχιστο - όχι περισσότερο από τρία έως πέντε γραμμάρια.

Σπουδαίος! Εάν έχετε παγκρεατίτιδα, μπορείτε να τρώτε αργούς υδατάνθρακες, αλλά πρέπει να παρακολουθείτε την αναλογία των θρεπτικών συστατικών στα πιάτα. Μην ξεγελάτε τον εαυτό σας ότι η ζάχαρη μπορεί να αντικατασταθεί με μέλι. θα πρέπει επίσης να ελέγχεται η κατανάλωσή του. Στην αρχή, θα χρειαστείτε σίγουρα μια αριθμομηχανή. Είναι απαραίτητο να υπολογιστεί άμεσα η πρόσληψη θερμίδων ανά ημέρα και η ισορροπία πρωτεϊνών, λιπών και υδατανθράκων με βάση τον δείκτη μάζας σώματος. Αυτές οι πληροφορίες μπορούν εύκολα να βρεθούν στο Διαδίκτυο σε ιστότοπους αφιερωμένους στη σωστή διατροφή και έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Υπάρχουν διάφορες εφαρμογές για κινητά για μέτρηση θερμίδων και θρεπτικών συστατικών.

Όλες οι παραπάνω αρχές λαμβάνονται υπόψη στη δίαιτα Νο 5, η οποία υπάρχει σε βασικές και εκτεταμένες εκδόσεις.

Η βασική επιλογή ενδείκνυται για υποτροπές χρόνιας παγκρεατίτιδας και για την οξεία φύση της νόσου. Στην οξεία φάση η δίαιτα είναι πιο αυστηρή με πολλούς περιορισμούς. Αποσκοπεί στην αποφόρτιση του παγκρέατος και στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της οξείας φλεγμονής. Τις πρώτες 3 ημέρες του οξέος σταδίου, συνιστάται στον ασθενή να νηστεύει για να ξεκουράσει το πάγκρεας. Στη συνέχεια, για 3-7 ημέρες, επιτρέπονται τροφές με υδατάνθρακες σε μικρές μερίδες σε μικρά χρονικά διαστήματα. Η περιεκτικότητα σε θερμίδες της δίαιτας αυτές τις μέρες θα πρέπει να μειωθεί και τα τρόφιμα να καταναλώνονται μόνο σε πουρέ ή ημί-υγρή μορφή.

Σπουδαίος! Πιστεύεται ευρέως ότι ο πλούσιος ζωμός, ειδικά ο ζωμός κότας, βοηθά σε τυχόν πεπτικά προβλήματα. Για παγκρεατίτιδα, ασθένειες της χοληδόχου κύστης και άλλες γαστρεντερικές παθολογίες, οι λιπαροί, πλούσιοι ζωμοί αντενδείκνυνται αυστηρά! Οι υπερβολικές ποσότητες ζωικού λίπους αυξάνουν σημαντικά το φορτίο στο πάγκρεας και εμποδίζουν την ομαλοποίηση της κατάστασης.

Η δίαιτα περιλαμβάνει χυλό με νερό και σούπες λαχανικών με διάφορα δημητριακά, εκτός από κεχρί και καλαμπόκι, βραστά ή πολτοποιημένα λαχανικά στον ατμό. Τα ποτά που επιτρέπονται είναι αδύναμο τσάι, ζελέ και κομπόστα αποξηραμένων φρούτων. Επιτρέπεται μόνο λευκό και ελαφρώς αποξηραμένο ψωμί. μπορείτε να φάτε κράκερ και μπισκότα όπως μπισκότα.

Την τρίτη ημέρα της δίαιτας με υδατάνθρακες, εισάγονται σταδιακά πρωτεϊνούχα τρόφιμα:

• σούπα από άπαχο κρέας, συνιστάται να μαγειρεύετε το ζωμό από μοσχαρίσιο κρέας, γαλοπούλα ή στήθος κοτόπουλου. το κρέας από το ζωμό πρέπει να κιμά ή να ψιλοκομιστεί σε ένα μπλέντερ.
• ομελέτα στον ατμό ή βραστά αυγά.
• κοτολέτες στον ατμό από άπαχο κρέας ή άπαχο ψάρι.
• κατσαρόλες cottage και σουφλέ cottage cheese με ελάχιστη περιεκτικότητα σε λιπαρά.

Η δίαιτα Νο. 5 αναγνωρίζεται ως φειδωλή όσο το δυνατόν περισσότερο το πάγκρεας, το οποίο στο οξύ στάδιο χρειάζεται πλήρη ανάπαυση. Τα επιτρεπόμενα και απαγορευμένα τρόφιμα για τη βασική δίαιτα φαίνονται στον Πίνακα 1.

Σημαντικό! Η υπεροχή των πρωτεϊνικών τροφών στη διατροφή μπορεί να οδηγήσει σε δυσκοιλιότητα. Σε αυτήν την περίπτωση, πρέπει να προσθέσετε περισσότερα ωμά λαχανικά και φρούτα από την επιτρεπόμενη λίστα. Για την ουρική αρθρίτιδα προτιμώνται πρωτεΐνες φυτικής προέλευσης ή θαλάσσιο ψάρι.

Πίνακας 1. Επιτρεπόμενα και απαγορευμένα τρόφιμα σύμφωνα με την επιλογή βασικής διατροφής Νο. 5.

Κατηγορία	Μπορείτε	Δεν μπορείς
Ποτά	Αδύναμο τσάι με λεμόνι και λίγη ζάχαρη Αφέψημα τριαντάφυλλου Χυμοί λαχανικών και φρούτων αραιωμένοι με νερό Κομπότες και ροφήματα φρούτων από φρέσκα φρούτα χωρίς ζάχαρη	Δυνατός καφές Σοκολάτα και κακάο Ανθρακούχα ποτά Οποιοδήποτε αλκοόλ, συμπεριλαμβανομένης της μπύρας Συσκευασμένοι χυμοί Πράσινο τσάι
Σούπες (η βάση της δίαιτας)	Σούπες λαχανικών χωρίς τηγάνισμα Σούπες δημητριακών ή σούπα με χυλοπίτες Μπορς σε ζωμό άπαχου κρέατος χωρίς τηγάνισμα Χυλοπίτες γάλακτος	Κλασικό μπορς με ψητά λαχανικά Rassolnik αυτί Σούπα από οξαλίδα ή σπανακόσουπα Solyanka Okroshka με κεφίρ, kvass ή ορό γάλακτος
Χυλοί και προϊόντα δημητριακών	Φαγόπυρο, πλιγούρι, χυλός ρυζιού με νερό ή αραιωμένο γάλα Πιλάφι με αποξηραμένα φρούτα Χυλός λιναρόσπορου Κατσαρόλες και πουτίγκες δημητριακών	Χυλός κεχρί Πουρέ αρακά
Ζυμαρικά	Οποιοδήποτε σκληρό σιτάρι	Ζυμαρικά με πρόσθετα κρέατος και πικάντικες σάλτσες, όπως ζυμαρικά Carbonara
Κρέας και ψάρι	Μοσχάρι, μοσχαρίσιο Γαλοπούλα και κοτόπουλο χωρίς πέτσα, κατά προτίμηση λευκό κρέας Θαλασσινά - σε περιορισμένες ποσότητες Θαλασσινό ψάρι (2-3 φορές την εβδομάδα) Λουκάνικα γάλακτος – πολύ περιορισμένα	Χοιρινό κρέας Αρνί Λιπαρά ψάρια του ποταμού Υποπροϊόντα Κονσερβοποιημένα ψάρια και κρέας Καπνιστά λουκάνικα Σούσι, ρολά Ημικατεργασμένα προϊόντα κρέατος Χαβιάρι
Ψωμί	Λευκό χθες Ψωμί από πίτουρο Ξηρά μπισκότα Κρακεράκια	Τυχόν γλυκά αρτοσκευάσματα Προϊόντα ζαχαροπλαστικής Τηγανίτες, τηγανίτες Φρέσκο ψωμί Τηγανητές πίτες με οποιαδήποτε γέμιση
Γαλακτοκομικά προϊόντα	Γαλακτοκομικά προϊόντα με χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά Τυριά άλμης Φυσικά γιαούρτια χωρίς πρόσθετα 10% κρέμα γάλακτος	Λιπαρά γαλακτοκομικά προϊόντα Ορός γάλακτος Σκληρά τυριά Τυριά τουρσί πολύ αλατισμένα
Λαχανικά (καλύτερα να τρώτε εποχιακά)	Αβοκάντο Πατάτες Κολοκυθάκια Κουνουπίδι Ντομάτες (μόνο σε ύφεση και σε μικρές ποσότητες) Θαλασσινό λάχανο Σέλινο	Κονσέρβες και τουρσί Μανιτάρια Κρεμμύδι, σκόρδο Καλαμπόκι, σπαράγγια, μελιτζάνες, ραπανάκια και ραπανάκια Ακατέργαστο λευκό λάχανο
Μούρα και φρούτα	Μήλα Μπανάνες σε περιορισμένες ποσότητες χειροβομβίδες Δαμάσκηνα Καρπούζι (όχι περισσότερο από 200 γρ.)	Ξηροί καρποί Ηλιόσποροι Οποιαδήποτε φρέσκα μούρα σύκα Εσπεριδοειδή πεπόνι Λωτός
Λάδι	Κρεμώδης - 30 g την ημέρα Εκλεπτυσμένος ηλίανθος ελιά	Μη επεξεργασμένο λαχανικό Salo Μαργαρίνη
Αυγά	Ομελέτα στον ατμό ή στο φούρνο, κατά προτίμηση λευκή Σκληρό ή μαλακό	Τηγανητά αυγά Αυγά ομελέτα με ντομάτες Ομελέτα σε τηγάνι
Σαλάτες και σνακ	Χαβιάρι σκουός Ελαφρά αλατισμένη ρέγγα Σαλάτες λαχανικών ξινολάχανο	Τζίντζερ ελιές Κονσερβοποιημένα λαχανικά και σνακ
Γλυκά και επιδόρπια	Μαρμελάδα, γλειφιτζούρια Kissel, ζελέ Καραμέλα Ξηρό μπισκότο μπισκότα	Κέικ, γλυκά Παγωτό Σοκολάτα Επιδόρπια ξηρών καρπών – κοζινάκι και άλλα

Αφού ανακουφιστούν τα συμπτώματα της οξείας παγκρεατίτιδας, διευρύνεται η δίαιτα και προστίθενται άλλες τροφές, αυξάνεται η ποσότητα πρωτεΐνης στη διατροφή και το συνολικό θερμιδικό περιεχόμενο της δίαιτας. Ταυτόχρονα, η ήπια αρχή της διατροφής διατηρείται για μεγάλο χρονικό διάστημα για να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι υποτροπής της νόσου. Όλα τα πιάτα πρέπει να είναι βραστά ή στον ατμό. φαγητά που είναι πολύ ζεστά ή κρύα δεν πρέπει να καταναλώνονται. Με τα πρώτα σημάδια έξαρσης, πρέπει να μεταβείτε αμέσως στην πρώτη επιλογή δίαιτας με λιγότερες θερμίδες και μεγαλύτερους περιορισμούς.

Σπουδαίος! Για την παγκρεατίτιδα, τα ακόλουθα είναι ιδιαίτερα επιβλαβή: αλκοόλ, σοκολάτα, καφές, ανθρακούχα ποτά.

Μερικώς περιορισμένα προϊόντα

Με τη δεύτερη επιλογή δίαιτας, μπορείτε μερικές φορές να περιποιηθείτε τον εαυτό σας με marshmallows και μαρμελάδα διαλυμένη σε τσάι. Ο μαϊντανός και άλλα χόρτα χρησιμοποιούνται καλύτερα μόνο για τη διακόσμηση πιάτων. Το πεπόνι και οι ανανάδες μπορούν να καταναλωθούν αποξηραμένα, αλλά σε μικρές ποσότητες.

Τι βότανα μπορείτε να πιείτε;

Για να ανακουφίσετε την κατάσταση, αφού συμβουλευτείτε γιατρό, μπορείτε να πιείτε αφεψήματα από φαρμακευτικά βότανα.

Μαϊντανός

Ο μαϊντανός έχει έντονη αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση, διεγείρει τη γαστρική έκκριση. Για τη χρόνια παγκρεατίτιδα, λαμβάνεται ένα έγχυμα φρέσκου ψιλοκομμένου μαϊντανού 2-3 φορές την ημέρα, μισή ώρα πριν από τα γεύματα.

Συλλογή βοτάνων

Η συλλογή περιλαμβάνει μια σειρά από φυτά χρήσιμα για φλεγμονές: χαμομήλι, αψιθιά, αλογοουρά και άλλα βότανα. Τα αφεψήματα με βάση τη συλλογή παρασκευάζονται σύμφωνα με τις συστάσεις στη συσκευασία.

Διατροφή για παιδιά

Σε παιδιά κάτω των 14 ετών, η χρόνια παγκρεατίτιδα είναι εξαιρετικά σπάνια. Κατά τη διάγνωση μιας οξείας μορφής της νόσου, η διατροφή οργανώνεται με τον ίδιο τρόπο όπως στους ενήλικες.

Διατροφή για εγκύους

Οι έγκυες γυναίκες αντιμετωπίζουν συχνά προβλήματα που σχετίζονται με τη λειτουργία του γαστρεντερικού σωλήνα. Η παγκρεατίτιδα μπορεί να αναπτυχθεί λόγω κατάχρησης συμπλεγμάτων βιταμινών ή λόγω υπερβολικής πίεσης στο πάγκρεας από τη μήτρα.

Οι αρχές της διατροφής για τις εγκύους δεν διαφέρουν από τη γενική διατροφή για την παγκρεατίτιδα. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι εξαιρετικά σημαντικό να παρέχεται μια θρεπτική διατροφή απαραίτητη για την ανάπτυξη του εμβρύου. Τα ακόλουθα πρέπει να υπάρχουν στο φαγητό σε επαρκείς ποσότητες:

• πρωτεΐνες (άπαχο κρέας και ψάρι, γαλακτοκομικά προϊόντα, αυγά, όσπρια),
• σύνθετους υδατάνθρακες (δημητριακά, ζυμαρικά, φρούτα και λαχανικά),
• λίπη (φυτικά έλαια),
• βιταμίνες και μέταλλα.

Συμπέρασμα

Η αυστηρή δίαιτα για την παγκρεατίτιδα είναι η βάση για επιτυχημένη θεραπεία. Η αποτελεσματικότητα της δίαιτας Νο. 5 έχει επιβεβαιωθεί από πολυετή κλινική πρακτική. Η σωστή διατροφή είναι εξίσου σημαντικό συστατικό της θεραπείας με τα φάρμακα, επομένως οι συστάσεις του γιατρού σας δεν πρέπει ποτέ να παραμελούνται.